Przedstawiam raport z sesji RV pod tytułem: "3I/Atlas: obiekt kosmiczny o rozmiarze 20 km lecący w stronę Ziemi". Wyniki są świetnym przykładem, jak postrzeganie pozazmysłowe może przybliżać nieznane i niedostępne zakamarki Kosmosu, aż do momentu otrzymania niezbitych dowodów astronomicznych i naukowych.
Transkrypt:
- kanciaste, kwadratowe, sztuczne, pod spodem, pod powierzchnią. Struktura, konstrukcja, ewidentnie pod powierzchnią czegoś, zakopana, schowana. Sztywne, twarde, kanciaste,
- AOL: jak pudło, pomieszczenie, bunkier, AOL: tunel, Złoty Pociąg,
- echo odbija się od solidnych kamiennych ścian, wilgoć, kapią krople wody, jak w chodniku w kopalni. Zapach stęchlizny, pleśni, brak świeżego powietrza, ciemno, zimno, wilgotno,
M (Monitor): ok, skup się na początku na dynamice związanej z badanym celem, jego ruchem etc. Przestrzeń na razie prawdopodobnie jest błędna, rozszerz postrzeganie szerzej i się zorientuj,
- coś wydrążone w skale, pusta przestrzeń w twardej skale, AOL: kometa, coś jak Oumuamua, ciało kosmiczne,
M: ok dobrze, badaj to dalej,
- ciemno, zimno i do domu daleko 😁, w środku puste przestrzenie. Te puste przestrzenie idealnie pasują do pustych chodników górniczych, dawno już nie odwiedzanych i nieużywanych, szczególnie kształt - przekrój: odwrócona litera "U": ładny, regularny łuk na samej górze. Te struktury są długie i puste w środku, jakby celowo wydrążone. Cała skała nie jest porowata jak pumeks, bo mogłaby tak wyglądać po losowej działalności wulkanicznej. Te chodniki są sporadyczne, ale bardzo długie. Całość jest natomiast skałą, wypełnioną bardzo twardym materiałem, może nawet metalem w całej objętości,
- ten dźwięk odbijający się od ścian: niby w kosmosie by się nie przenosił, ale ja go jakoś odbieram, takie metaliczne echo w tunelu,
M: ciekawe, opisuj dalej,
- cała skała jest całkowicie martwa od zawsze, nie ma tam niczego żywego i chyba nigdy nie było, w odróżnieniu do Oumuamua, gdzie wyczuwaliśmy jakąś technologię wewnątrz, struktury, konstrukcje, tutaj jest surowy twardy materiał,
- metalowy wielki kloc z wydrążonym długim pustym tunelem, ale jeszcze nie wiem, w jaki sposób. Wygląda to tak, jakby jakiś silny promień energii z zewnątrz wwiercił się w metalowy prostopadłościan i pozostawił pusty korytarz na swojej drodze. Taki silny jak rozbłysk gamma: wąski i o wielkiej energii, mógłby rozpołowić całą skałę, a tu tylko odparował korytarz,
M: ok skup się na pochodzeniu tych korytarzy/korytarzu,
- to jest chyba tylko ten jeden długi prosty korytarz, przechodzi chyba na wylot prostopadłościanu,
- ciekawe, że ten obiekt prezentuje mi się jak taki ładny i regularny prostopadłościenny metalowy kloc,
- to wszystko jest bardzo stare, może nawet starsze niż nasz Układ Słoneczny, czyli ponad 4,6 mld lat, więc nic tam się od tamtego czasu nie działo,
- to wygląda jak metalowy młotek z dziurą na środku na trzonek, tylko jest wielkie, takie w skali kosmicznej,
M: czy te korytarze powstały celowo? skup się na tym,
- jakiś silny promień energii kosmicznej, wygląda na naturalny, nie na technologię fazerów czy torped fotonowych ze Star Trek 😮. Ale to było tak dawno, że nie ma już po nim żadnych śladów oprócz wyparowanego tunelu. Jakby skoncentrowana energia lasera odparowała metal,
M: postaraj się upewnić czy to nie jest jakaś zmyła lub uproszczenie,
- nie widzę żadnej technologii, statków czy śladów innej inteligencji dookoła. Pustka, cisza i bardzo krótki i bardzo silny impuls skondensowanej energii,
- bardziej mnie zastanawia, skąd taki regularny prostopadłościenny kształt obiektu?
M: hmmm nie jestem pewien, czy kształt rzeczywiście jest tak regularny hmmmm, poszukaj jeszcze, użyj ideogramu, skup się na pierwszej myśli na temat obiektu jaka na czysto się pojawi,
- tak to widzę. To wygląda jak odprysk skały bazaltowej, taki słup kanciasty, ale bardzo ciężki, bo 100% z metalu. Ma płaskie powierzchnie, ciemne, ale mogące odbijać światło jak brudny metal. AOL: czarny monolit z filmu Odyseja Kosmiczna,
- metaliczny skład obiektu powoduje, że oprócz grawitacji jest bardzo podatny na silne pola elektromagnetyczne. Może więc reagować na magnetyczne planety, kiedy przelatuje obok,
- o: i tu widzę wpływ jakiejś inteligencji, która chce energią elektromagnetyczną wpłynąć na tor lotu obiektu, jakby ją ciągnęła w jakimś kierunku,
M: narysuj teraz trajektorię obiektu przez układ słoneczny,
- energia pochwyca obiekt jak hol i przesuwa jego naturalny grawitacyjny tor lotu,
Film na naszym kanale Youtube: