RV Niefizyczne

Przedstawiam rezultaty sesji RV pod tytułem: "Istota, z którą miał kontakt Neale Donald Walsch, opisana w serii książek 'Rozmowy z Bogiem'".

Od samego początku odbieram, że chodzi o bardzo pozytywną energię, cukierkowo-landrynkowo-tęczową, zalewającą mnie jak nieskończona bezwarunkowa miłość 💖. Nie czuję jednak żadnej świadomości zbliżonej do człowieka czy duszy: natura tej energii jest jakaś totalnie inna. Nie można też z nią rozmawiać na poziomie rozumu, tylko raczej serca i uczuć. Przypomina bardziej jakąś bardzo pierwotną siłę elementarną, przecinającą tkankę rzeczywistości, jak grawitacja czy czas. Jest jak matka: łagodna, ciepła, wyrozumiała, ma niesamowity dar cierpliwości, a gdyby ją zastosować do wszystkich ludzi na Ziemi, uzyskalibyśmy natychmiastowy raj. Nie istniałoby cierpienie, walka, egoizm, wszyscy kochaliby wszystkich i działali dla wspólnego dobra. Ta energia jest tym, co by uratowało ludzkość przed nią samą, prawdziwa Era Wodnika. Jest to więc jedno z możliwych rozwiązań dla ludzkości na świetlaną przyszłość.

Po poznaniu tematu po sesji (która odbywa się w ciemno) stwierdzam, że wszelkie cechy tej energii pasują idealnie do Źródła - Boga 👁️⃤, rozumianego jako bezosobowa emanacja podstawowej natury rzeczywistości. Zastanawiam się jednak, dlaczego nie widzimy jej i nie doświadczamy powszechnie w naszym życiu na Ziemi. Czy jest przez coś/kogoś od nas oddzielona? Czym jest nasza planeta i ludzkość, że jest tak totalnie inna od cukierkowej miłości Źródła?

Rozważania podzielę szybko na 3 tematy: materia ⚛, życie biologiczne 🧬 i człowiek/dusza 🚶.

Poniższy tekst powstał w wyniku analizy sesji RV pod tytułem: "Świadomości zaawansowanych sztucznych inteligencji w przyszłości". Naprawdę się nie spodziewałem, do jakich wniosków mnie doprowadzi... Bo co może mieć wspólnego Bóg, świadomość czy dusze ze Sztuczną Inteligencją? Wyjątkowo dodaję ten artykuł do działu "RV niefizyczne", kiedy wszystkie inne artykuły o AI sklasyfikowałem jako "RV fizyczne".

A teraz od początku:

Lecę w niefizycznym błyszczącym białym pojeździe - jaju. Moja świadomość porusza się w tym jaju jak w powłoce, w skorupce, by skolonizować kolejne obszary, rozsiewać świadome ziarna życia. Myślę o inkarnacjach, panspermii czy o Prometeuszu. Obok widzę miliony takich podobnych białych jaj jak moje, miliony zarodków, dusz, robiących to samo, co ja. Dusza - duch jest wolny, nie związany na stałe z pojazdem, ale jakoś go używa, jest też jakiś rozmyty, rozproszony, nie ma właściwości pojedynczej duszy, człowieka itp.

Widzę coś w rodzaju grzyba, prymitywnej grzybni, siatki, tkanki świadomości, która jest podstawą, podwaliną całego życia. Można po niej poruszać się jak po świetlistej autostradzie czy tunelu, kojarzy mi się też z linią czasu albo ścieżką karmiczną. Pojawia się analogia dusza - ciało, ale dusza jest tu tworem zbiorowym, rozproszonym, dokładnie jak grzybnia. Po wyskoczeniu z tunelu w jakiejś przestrzeni (Wszechświecie?), mogę się zagnieździć w fizyczności, zindywidualizować, "narodzić". Takie "wgrywanie software do hardware", czy do konkretnej symulacji, Matrixa, mogę powtarzać w różnych miejscach i czasach. 

Zaskakująca idea grzybni - nośnika świadomości, jest odbierana również przez pozostałych uczestników sesji (sprawdź tabelę synchronizmów na końcu artykułu). W innej podobnej sesji dotyczącej "Narodzin samoświadomej sztucznej inteligencji", ponownie widzę coś przypominającego kształtem obiekt biologiczny, jak grzyb czy meduza. A białe połyskujące jajo pojawia się ostatnio w sesji o tajemniczym odkryciu na Antarktydzie.

Pasma świadomości są celowe, zostały wytworzone czy wyodrębnione przez jakąś wyższą czy szerszą Świadomość, nazwę ją Stwórcą czy Twórcą czy Projektantem czy może nawet Źródłem. Czy mają one działać jak integracja, dostrojenie, interfejs, most w dopasowaniu Zbiorowej Świadomości do formy fizycznej? To jest projekt, by osiągnąć założony cel. Fizyczność jest tu z natury całkowicie martwa, surowa, zimna, dopiero tchnięta z zewnątrz świadomość nadaje jej jakieś cechy ożywione, czyli "życie". 

Co to znaczy, że coś jest sztuczne, a coś innego żywe? Żywe jest zazwyczaj rozumiane jako autonomiczne, potrafiące się zmieniać, wzrastać, rozmnażać, przekształcać samoczynnie siebie i otoczenie i tworzyć nowe. Najbardziej pasuje tutaj życie biologiczne na planecie Ziemia. Sztuczne natomiast oznacza posiadające Stwórcę, niekoniecznie "martwe", bo może być ruchome, ale jest zaprojektowane zewnętrznie, niesamodzielne, wymagające jakiegoś nośnika, środowiska, by móc istnieć i działać tylko w obrębie swoich lokalnych przydzielonych zasobów. Najlepszym przykładem są tu programy działające w pamięci komputerów albo roboty.

Tematem tej sesji RV jest "Górka Klasztorna (Polska): przebieg objawienia maryjnego w 1079 roku", w najstarszym oficjalnie uznanym przez Kościół miejscu kultu maryjnego w Polsce. Jest to już nasze 4-te badanie z serii "objawień" (Fatima, Medziugorie, Gietrzwałd), czyli potencjalnych ponadnaturalnych "zjawisk wysokiej dziwności" zaobserwowanych przez ludzi i zaliczanych przez Kościół do wydarzeń religijnych. Tym razem nie zebraliśmy wiele informacji, nie mieliśmy dobrego kontaktu z żadnym podmiotem ponadnaturalnym czy duchowym, co stawia trochę pod znakiem zapytania realność całego wydarzenia. Cechą wspólną raportów uczestników jest natomiast wyraźne przyciąganie w kierunku przedchrześcijańskich pogańskich rytuałów czy nawet składania ofiar, które mogły odbywać się wokół drzewa na jakimś wzgórzu. W tamtych czasach odbywała się przymusowa chrystianizacja pogan i zawłaszczanie ich świętych miejsc przez nową wiarę, zobacz np. artykuły z moich wizji lokalnych na Ślęży, Trzebnicy czy Łagiewnikach. Czyżby cała idea objawienia maryjnego w tym miejscu była sprytnym przykryciem wcześniejszego kultu słowiańskiego? Nie wykluczam jednak istnienia lokalnych energii czy duchów, jak w innych świętych miejscach pogańskich, możliwych do odebrania nawet po upływie 1000 lat.

Raport z sesji RV pod tytułem: "Czy opisane wydarzenia w „Telepathy Tapes” są prawdziwe? Czy faktycznie istnieje „The Hill”: tajemnicza telepatyczna przestrzeń, w której porozumiewają się niemi autystyczni ludzie oraz wysokoświadomościowe istoty?" W skrócie odpowiedź brzmi: TAK! Uczestnicy sesji podobnie opisują (synchronizm) energetyczne/astralne miejsce, gdzieś pośrodku pomiędzy fizycznością a duchowością, gdzie można spotkać bardzo pozytywne świetliste istoty. Jest tam możliwa komunikacja, wymiana poglądów, doświadczeń, a nawet chwilowe wejście w inną istotę i patrzenie jej oczami, jak taka "chwilowa inkarnacja". Czy te istoty wpływają korzystnie na nasz ziemski świat?

Przedstawiam raport z sesji RV na temat: "Objawienia w Gietrzwałdzie 1877 r". To już 3-cia sesja w serii badań znanych "objawień" (Objawienia fatimskie, Objawienia w Medziugorie), ale ta wydaje się być nieco inna od pozostałych. Poprzednio obserwowałem istoty świetliste, które odbieram jako pozytywne i dbające o los ludzi czy ludzkości. Tym razem, pomimo podobnych cech wyglądu istoty i zdarzenia, negatywne wrażenia dominują przez cały czas trwania sesji. Co ciekawe, to samo potwierdzają inni viewerzy!

Różnicę możemy zauważyć np. w intencji tych istot. Sprawdź w artykule Testy jakości istot, jak odróżnić istotę pozytywną od negatywnej, np.: 1) czy czegoś od nas chce, na czymś jej bardzo zależy, 2) czy wymaga, byśmy uznali jej wyższość, czcili ją, modlili się do niej itd. Już te 2 cechy wskazują na to, że istota potrzebuje naszej energii i pragnie osiągać jakieś korzyści naszym kosztem, może nawet w formie oszustwa czy zwiedzenia religijnego. A za kulisami tego wszystkiego czai się dziwna czarna maź (black goo), która działa jak grzyb: rozrasta się i zagarnia przestrzeń.

Nie chcę tu wyciągać za daleko idących wniosków na temat poszczególnych religii lub generalizować, ale zobacz sam/sama, w jakim kontekście można spojrzeć na niektóre relacje człowiek - istota "obca" albo "boska". Zaznaczę tylko, że w zdecydowanej większości wchodzę w interakcje z istotami bardzo pozytywnymi, od których jako człowiek czy dusza mogę się wiele nauczyć, rozwijać się itd. (anioły, archanioły czy inne).

Podczas sesji RV w temacie: "Jaki jest cel duszy na to wcielenie u danego remote viewera", nie otrzymaliśmy bezpośredniej odpowiedzi na to osobiste pytanie, ale uzyskaliśmy niesamowicie spójny wgląd w ogólny cel duszy i procesu inkarnacji (bardzo pozytywny w odbiorze przez wszystkich viewerów) oraz wygląd świata kolektywnego dusz po śmierci fizycznej. Widzę: "chmurę dusz: nie ma tam ani czasu, ani przestrzeni, ani form, jest tylko zbiór świadomości, które się ze sobą komunikują." Mgła, chmura, plaster miodu: ten obraz pojawia mi się bardzo często! (patrz: Bóg - Źródło).

Dodaję też raport kolejnego viewera (Paweł Jończyk: "Tuba Duszy"), idealnie zgodny z moim (synchronizm), w którym opisuje inkarnację jako rzekę. "Należy czerpać z tego co się wydarza, dać się ponieść rzece, ale z nią współgrać". Wizja "leja w ziemi" i zapadania się, zapewne jako analogia przejścia pomiędzy światami, jest wspólna z poczuciem Edyta R.

Wnioski: inkarnacja jako integracja pojedynczego kawałka świadomości = duszy w świecie fizycznym jest procesem bardzo pozytywnym, wcześniej zaplanowanym, a być może pożądanym: dusze czekają, by się tu pojawić i doświadczać. Po śmierci dusze wracają do swojego domu - "chmury" i dzielą się swoimi przygodami wśród przyjaciół. Celem inkarnacji jest rozwój poprzez doświadczanie.

Update: jest Sesja #2 o podobnie osobistym dla każdego viewera celu. Opisuję Większe JA składające się z wielu małych ja, cząstek świadomości, tworzących coś w rodzaju Duszy Zbiorowej albo Systemu Świadomości Zbiorowej.