Seria moich snów o duszach, duchach, reinkarnacji, światach niefizycznych itd. Dla rozrywki, na luzie.
2026-06-24
K, idę z kubkiem w stronę szkoły podstawowej, spieszę się. Przychodzę do domu znajomej W, chodziłem tam, gdy byłem mały. Ona mnie zna, ja jej za bardzo nie kojarzę, chociaż trochę poznaję. W domu panuje magia, która działa na kubki, podsuwam mój: też to odczuwam. Okazuje się, że są tam ciemne dusze, wraz z największą, chyba Belzebubem. Otwieram się i wchłaniam wszystkie złe dusze, czuję, że mam tę moc, by to zrobić. Zapraszam też Belzebuba, ale w jego wypadku wspomagam się rysunkiem Archanioła Michała z mieczem, który rysuję na piasku. Kiedy mam już te wszystkie dusze, mogę je wysłać do światła i oczyścić to miejsce.
2026-04-23
Jadę z młodym chłopakiem, on kieruje swoim małym starym zdezelowanym autkiem. Kręci się po parkingu, ludzie jeżdżą nerwowo, prawie w nas uderzają z boku. Wyjeżdżamy na główną drogę, zatrzymujemy się przed przejściem dla pieszych, bo idzie osoba wyglądająca jak czarna śmierć z kosą. Okazuje się, że to jest performance, żeby zwrócić uwagę na niebezpieczeństwa na drodze.
2026-04-14
Jestem w Indiach, chcę odwiedzić Bhutan, staję pod wysokimi kamiennymi drzwiami. Mnich wpuszcza do środka tylko na wyraźne zaproszenie. Jeśli nie można się tam dostać fizycznie, to polecę tam niefizycznie. Spotykam TŁ, on siedzi w pozycji medytacyjnej, jak mnich. Jest noc, jakieś ciemne istoty z namalowanymi na ciałach fluorescencyjnymi znakami próbują mnie zatrzymać przy ziemi, ciągnąc mnie za nogi. Muszę się najpierw od nich uwolnić. Nie wiem, czy to są miejscowe szamanki, czy może istoty nieludzkie. Za dnia mogę już swobodnie latać po całym państwie, przelatuję swobodnie prze ściany, ale czuję opór, wolę sobie otwierać okna. Zwiedzam góry, świątynie, widzę wojsko i stare czołgi. Mogę poznać wszystkie zakamarki. Niektórzy ludzie mnie widzą, ale większość nie. Małe dziewczynki wspinają się na drzewo, chcą wypowiedzieć życzenia, myślą, że ja je spełniam. Lecę do dzielnicy, gdzie mieszkają i pracują biali ludzie, oglądam ich. Chcę już wylecieć, kończę wycieczkę, jestem w grupie ludzi przy kamiennych drzwiach. Rozwiązują zagadkę, składają czy dopasowują klucze. Ja przenikam przez drzwi i badam zamek, ułatwiam im dobór klucza. Przechodzimy przez zestaw drzwi i wracamy do Indii.
2026-02-28
Rosja, Kreml, szpiedzy z Zachodu chcą zdobyć informacje, wysyłają bionicznego psa. Pies kręci się po terenie, ale zostaje zauważony i złapany. Ja też próbuję się tam dostać, ale w formie niefizycznej. Lecę w powietrzu, fruwam, przenikam w dół przez ziemię. Napotykam różne istoty, nap. szarańczę, one układają się w wizerunki potworów. Lecę głębiej, przez rury, do podziemnych bunkrów. Idę korytarzem, przybieram kształt żołnierza w mundurze. Jakoś mnie jednak łapią i prowadzą w grupie 20 szpiegów, oni muszą skakać na jednej nodze, ja nie. Idziemy do zamkniętych pomieszczeń, będziemy przesłuchiwani. Jest wśród nich TŁ, krzyżujemy wzrok, ale udajemy, że się nie znamy. Zastanawiam się, ile im powiedzieć prawdy, żeby wszystko wyglądało wiarygodnie. Powiem, że jestem fanem StarGate.
2025-11-03
Pokój, wzywam duchy, jestem zaskoczony, że w drzwiach widzę poruszający się cień. To jest duch dziewczyny, ona mi mówi, że jest zamurowana w ścianie na budowie. Idę tam, rysuję na ścianie zarys ciała, tak raczej poziomo na dole, przy podłodze. Ona przekazuje, że zginęła w 2023 roku. Jest też kolejna dziewczyna z 2025 roku, jest w innej ścianie, raczej wyżej, rysuję tam koło. Zastanawiam się, jak rozkuć ściany, żeby udowodnić, że to, co widzę, jest prawdą. W betonowej stróżówce siedzi 2 ochroniarzy, ciekawe, czy oni są zamieszani w sprawę tych dziewczyn?
2025-08-29
Dusze fruwają po duchowym mieście, są kolegami, unoszą się nad wodą, nad ulicami. Każda dusza ma pieniądze, ale równie dobrze może dodać 3 zera, bo to tam nie ma znaczenia. Koledzy chcą się umówić, żeby inkarnować razem. Płacą opłatę, wchodzą do pomieszczenia, trzeba powiedzieć 3 razy: zapominam, zapominam, zapominam. Ja trzymam w ręku młot, żebyśmy się jakoś rozpoznali po inkarnacji.
Budzę się w ciele człowieka, rozglądam: to jest średniowiecze. Leżę na ziemi, wstaję mam zbroję, jestem rycerzem. Mam się kłaniać księciu, on też jest w zbroi.
2025-08-14
Argentyna, małżeństwo zaprasza ludzi na poczęstunek o seans spirytystyczny, na stole jest Whiskey. Ja jestem medium, ludzie przynoszą przedmioty zmarłych , a ja odczytuję informacje dla nich. Jedna kobieta pyta, czy jej zmarły mąż ją zdradzał i z kim, ja odpowiadam jednym słowem: Arlette. Kobieta wie, o kogo chodzi. Inna kobieta przynosi kłębek wełny, dotykam go i aż mnie uderza mocna energia. Przedmiot należał do silnej kobiety, Niemki z pochodzenia, bogatej, rozstawiającej ludzi i służbę po kątach. Zostawiła mały pakunek, dała go do rąk wnuka, bo tylko on w jej oczach na to zasłużył.
Jestem zadowolony, że tak dobrze mi idą odczyty. Zastanawiam się jednak, jaki interes ma małżeństwo, że zaprasza tyle duchów. Widzę, że wszystkie dusze są stłoczone w pokoju, jakby uwięzione, ma oni czerpią korzyści z tej sytuacji. Uwalniam te duchy, cały tłum przelatuje obok, mnie, są wolni.
2025-02-27
Zamek, tam mieszka AD. Wchodzę tam z M, stoimy przy murze. Rozmawiam z mężczyzną, on mówi, że za chwilę wróci, ale już się nie pojawia. Okazuje się, że to był duch, a cały zamek jest pełen duchów, które przychodzą co chwilę, dobrze je widać. W kościele ludzie śpiewają na mszy, przed kościołem stoi posąg, a inna grupa odprawia tańce, śpiewy i rytuały szamańskie.
2025-01-23
Po śmierci trafiamy do świata poczekalni, tam są stoliki, przy których się siada grupami, żeby wrócić do życia fizycznego na Ziemi (inkarnacja). Ja bardzo chcę wrócić, ale dozorcy mówią, że nie ma dla mnie miejsca przy żadnym stoliku, mimo tego ja ciagle próbuję. W końcu trafiam okazję: będę chłopakiem, który zostanie sparaliżowany w wyadku, będzie miał czucie tylko w głowie. Będzie się nim opiekowała jego dziewczyna, on będzie całkowicie od niej uzależniony.
